Sot, bota nis zyrtarisht numërimin mbrapsht të 100 ditëve të fundit deri në fillimin e Kampionatit Botëror të Futbollit 2026. Por, zhvillimet e fundit në Lindjen e Afërt, kanë shtruar shumë pikëpyetje për këtë kampionat.
Presidenti i FIFA, Gianni Infantino, Kampionatin Botëror 2026 e ka quajtur “ngjarjen më të madhe që ka parë ndonjëherë njerëzimi”.
Ky pritet të jetë “spektakli më i madh në planet” – një ekstravagancë me 48 përfaqësuese, 104 ndeshje dhe 16 qytete mikpritëse në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Kanada dhe Meksikë.
Shifrat e mbështesin këtë pretendim: pritet një angazhim prej rreth gjashtë miliardë njerëzish, ndërsa vetëm në muajin e parë janë regjistruar mbi 50 milionë kërkesa për bileta.
Megjithatë, ndërsa përgatitemi për magjitë e yjeve si Lionel Messi, Cristiano Ronaldo, Kylian Mbappé dhe Erling Haaland, ndjesia këtë herë duket ndryshe. Në vend të euforisë së zakonshme, bota e sheh këtë Botëror me një dozë pasigurie. Turneu që zakonisht bashkon, këtë herë shoqërohet me tensione të reja.
Ndryshe nga edicionet e mëparshme në Rusi dhe Katar, ku shqetësimet kryesore lidhnin me huliganizmin apo të drejtat e punëtorëve, rruga drejt vitit 2026 është e mbushur me tensione politike të papara më parë.
Tensionet ushtarake mes SHBA-së dhe Iranit hedhin hije mbi Grupin G, ku Irani pritet të përballet me Belgjikë, Egjipt dhe Zelanda e Re. Bota druhet nga bojkoti i parë i madh i një Botërori pas më shumë se shtatë dekadash.
Për shkak të kontrolleve të rrepta në SHBA, tifozët nga disa vende të kualifikuara, si Senegal, Haiti dhe Iran, përballen me pasiguri nëse do të mund të sigurojnë vizë hyrjeje.
Nga protestat kundër agjentëve federalë në Minneapolis, deri te përshkallëzimet e fundit mes autoriteteve meksikane dhe karteleve në Guadalajara, çështja e sigurisë mbetet një pikëpyetje e madhe.
Pavarësisht skenarëve të zymtë, FIFA i qëndron misionit të saj nën sloganin “Futbolli e bashkon botën”.
Kjo verë mund të jetë vallëzimi i fundit në skenën botërore për legjenda si Messi, Ronaldo dhe Luka Modrić, por edhe debutimi i madh për përfaqësuese si Uzbekistani, Jordani dhe Kabo Verde.
Gjeografikisht dhe emocionalisht, futbolli ka arritur gjithmonë të kapërcejë hendekët që politika ka krijuar.
Më 11 qershor, kur Meksika do ta hapë turneun kundër Afrikës së Jugut në stadiumin Azteca, të gjitha këto probleme do të vendosen në pauzë për 90 minuta.
Pyetja mbetet vetëm një: A do të mbahet mend ky Botëror për golat dhe festën në tribuna, apo për kohën e trazuar në të cilën zhvillohet? Një gjë është e sigurt – pas 100 ditësh, bota do të ndalet.