I fshehur mes maleve të larta dhe të mbuluara me borë, Whittier është një nga qytetet më të pazakonta në Shtetet e Bashkuara. I vendosur në Alaskë, ky qytet i vogël me rreth 200 banorë ka përballuar për dekada kushte ekstreme moti dhe izolim gjeografik – deri pak më shumë se 15 vite më parë, Whittier ishte i arritshëm vetëm me anije. Ajo që e bën Whittier-in vërtet unik është fakti se rreth 85% e banorëve jetojnë në të njëjtën ndërtesë: Begich Towers. Kjo godinë 14-katëshe nuk është thjesht një kompleks banimi, por zemra e gjithë qytetit.

Të jetosh në Begich Towers do të thotë të ndash të njëjtën hapësirë me familjen, miqtë, fqinjët, mësuesit dhe punonjësit e shërbimeve publike. Nga stafi i thjeshtë deri te drejtuesit lokalë, të gjithë bashkëjetojnë në këtë ndërtesë që dominon pamjen e qytetit. Begich Towers përmbledh pothuajse çdo shërbim të nevojshëm për jetën e përditshme: dyqan ushqimor, zyrë poste, polici, kishë dhe edhe shërbime shëndetësore.

Për të shmangur daljen e nxënësve në motin e acartë dimëror, shkolla e Whittier-it është e lidhur me ndërtesën përmes një tuneli të brendshëm. Kati i parë funksionon si një mini-qendër qyteti, ku gjithçka është e aksesueshme pa dalë jashtë. Whittier përballet me erëra që arrijnë deri në 60 milje në orë dhe reshje dëbore. Në kushte të tilla, jeta e centralizuar nuk është luks, por domosdoshmëri. Rrugët shpesh bëhen të pakalueshme dhe lëvizja jashtë qytetit është e vështirë, madje edhe e rrezikshme. Për këtë arsye, banorët preferojnë të kenë gjithçka në një vend të vetëm.

Ndërtesa u ndërtua mes viteve 1953 dhe 1957, gjatë periudhës së Luftës së Ftohtë. Zona e Whittier-it u zhvillua fillimisht gjatë Luftës së Dytë Botërore, kur Ushtria Amerikane vendosi të ndërtonte një port ushtarak dhe bazë logjistike. Pas luftës, ishte planifikuar krijimi i një kompleksi të madh ushtarak – pjesë e të cilit janë sot Begich Towers.