Frika dhe pasiguria janë pjesë e përvojës së shumë pacientëve që i nënshtrohen një operacioni në zemër. Në Spitalin e Qytetit të Cyrihut, përkujdesja psikokardiologjike është prandaj e integruar në mënyrë të qëndrueshme në kirurgjinë e zemrës. Në këtë intervistën e relizuar nga www.stadt-zuerich.ch, Prof. Dr. med. Dr. Omer Dzemali, shef i Klinikës së Kirurgjisë së Zemrës, dhe Dr. med. Claudia Donatsch, mjeke e lartë e Psikokardiologjisë, shpjegojnë pse kjo mbështetje është e rëndësishme dhe si i ndihmon konkretisht pacientët.
Pse operacionet e zemrës janë për shumë njerëz kaq të rënda nga ana psikologjike?
Omer Dzemali: Një operacion në zemër është për shumicën e njerëzve një përvojë thellësisht ekzistenciale. Kush vjen tek ne e di se bëhet fjalë për zemrën – dhe kështu për jetën dhe vdekjen. Ky mendim pothuajse gjithmonë shkakton frikë, edhe kur ajo nuk shprehet hapur. Meqenëse zemra ka një ngarkesë të fortë emocionale, shumë pacientë hyjnë në ndërhyrje me shqetësimin se mund të mos e mbijetojnë ose se pas operacionit nuk do të jenë më e njëjta person.
Çfarë është psikokardiologjia – dhe si mund të ndihmojë ajo?
Claudia Donatsch: Psikokardiologjia e lidh mjekësinë e zemrës me mbështetjen psikologjike. Ne i shoqërojmë pacientët për t’u përballur me frikërat, shqetësimet dhe pasiguritë që lidhen me një sëmundje ose operacion të zemrës. Qëllimi është të ofrojmë siguri, të strukturojmë mendimet dhe të zvogëlojmë ngarkesën emocionale – para, gjatë dhe pas ndërhyrjes.
“Pothuajse çdo operacion në zemër shoqërohet me frikë. Ta marrim seriozisht dhe ta përballojmë atë është për ne pjesë e një mjekësie të përgjegjshme.”
Prof. Dr. med. Dr. Omer Dzemali
Kur hyn në përdorim përkujdesja psikokardiologjike?
Claudia Donatsch: Idealja është që tashmë para operacionit. Në këtë fazë lindin shumë pyetje dhe shqetësime. Në një bisedë të parë sqarojmë se çfarë e shqetëson më së shumti pacientin/pacienten dhe mendojmë së bashku se çfarë mund të ndihmojë për t’u përballur me to. Me dëshirë, i shoqëroj pacientët edhe gjatë qëndrimit në spital dhe vazhdoj mbështetjen edhe pas operacionit.
Cilat frikëra ose pyetje i hasni më shpesh?
Claudia Donatsch: Shumë pyetje janë mjaft konkrete: Sa kohë do të qëndroj në spital? Kur mund të kthehem në punë? Krahas kësaj ka edhe pyetje mjekësore, për shembull rreth aparatit zemër–mushkëri. Megjithatë, shpesh shfaqen edhe frikëra më të thella – si frika nga vdekja, nga humbja e kontrollit ose nga mosqenia më i/e aftë fizikisht pas operacionit.
Si përfitojnë konkretisht pacientët nga kjo shoqërim?
Claudia Donatsch: Shoqërimi psikokardiologjik ndihmon në uljen e frikës, në vendosjen e pritshmërive më realiste dhe në ndërtimin e besimit. Shumë pacientë ndihen kështu më të sigurt dhe më të përgatitur. Kjo ka ndikim pozitiv në procesin e shërimit dhe në kënaqësinë me trajtimin.
Çfarë roli luajnë familjarët në këtë proces?
Claudia Donatsch: Familjarët janë shpesh një mbështetje shumë e rëndësishme. Sidomos në situata akute, edhe ata janë vetë shumë të ngarkuar emocionalisht. Bisedat ndihmojnë për ta përpunuar përjetimin dhe për të reduktuar pasiguritë. Me dëshirë, i përfshijmë aktivisht familjarët ose zhvillojmë edhe biseda të veçanta – gjithmonë në përputhje me nevojat e pacientëve.
Si e shihni ju, si kirurg i zemrës, përkujdesjen psikokardiologjike?
Omer Dzemali: Për mua ajo është pjesë e pandarë e një mjekësie të mirë dhe të suksesshme të zemrës. Prandaj, këtë ofertë e kam ndërtuar para gjashtë vitesh së bashku me kolegët e mi. Ne e dimë se ngarkesa psikike ndikon në ecurinë e shërimit. Kjo është arsyeja pse është e rëndësishme t’i trajtojmë pacientët jo vetëm sa më mirë nga ana mjekësore, por t’i mbështesim edhe emocionalisht. Të dyja së bashku bëjnë diferencën.
Si informohen pacientët për këtë ofertë?
Omer Dzemali: Ne e prezantojmë ofertën në mënyrë aktive, por pa ushtruar presion. Vendimi u takon gjithmonë pacientëve. Për ne është e rëndësishme të përcjellim mesazhin se bëhet fjalë për mbështetje në një situatë të rënduar – jo për terapi në kuptimin klasik. (www.stadt-zuerich.ch)
