Me kërcënimet e tij ndaj Iranit, Donald Trump duket se ka rikthyer në agjendë veprimet ushtarake kundër regjimit të ajatollavë i cili po shtyp me dhunë protestat që kanë shpërthyer në mbarë vendin, të nxitur fillimisht nga faktorë ekonomikë e të pushtuara më pas nga sloganet kundër qeverisë.

Raporte të pakonfirmuara thonë se më shumë se 500 tubues janë vrarë – edhe pse disa grupe për të drejtat e njeriut thonë se numri i viktimave mund të jetë disa herë më i lartë. Demonstratat e javëve të fundit janë kthyer në njërën prej sfidave më të mëdha ndaj sundimit klerikal të Iranit që nga Revolucioni Islamik i vitit 1979.

Demonstratat u nxitën nga inflacioni i madh dhe rënia e shpejtë e monedhës kombëtare, por më pas u shndërruan në një protestë më të gjerë kundër autoriteteve të vendit. Trump e ka bërë të qartë se SHBA mund të zgjedhë të mos qëndrojë duarkryq përpara vrasjes së protestuesve të pafajshëm, edhe pse si Uashingtoni, ashtu edhe Teherani e kanë lënë të kuptohet se janë të hapur për bisedime. Opsionet e SHBA-së nëse diplomacia dështon, nisin nga sulmet e kufizuara ndaj objektivave simbolike.

Ato do të përfshinin më pak rrezik për Forcat e Armatosura Amerikane dhe për goditjen e civilëve, e po kështu do të kryheshin më lehtë brenda kapaciteteve ushtarake të SHBA-së në rajon dhe përtej tij, dhe teorikisht mund të ndërmerren pa përfshirjen e aleatëve të SHBA-së në Gjirin Persik. Disa analistë kanë thënë se ky opsion ka disa mangësi, kryesisht sepse i mundëson regjimit të mobilizojë mbështetje patriotike dhe të largojë vëmendjen nga ankesat që ushqejnë demonstratat mbarëkombëtare, duke shkaktuar njëkohësisht pak dëme reale.

Washingtoni mund të zgjedhë po kështu një fushatë të qëndrueshme dhe më të bashkërenduar sulmesh kundër që do të kishte më shumë ndikim, veçanërisht nëse do të zgjerohej dhe do të përfshinte sulme ndaj objekteve raketore iraniane, komandës dhe kontrollit, si dhe forcave të tjera të sigurisë.

Një problem është se forcat detare amerikane aktualisht nuk ndodhen në rajon në numër dhe kapacitet të mjaftueshëm. Aeroplanmbajtësja më e afërt, USS Abraham Lincoln, ndodhet aktualisht në Detin e Kinës Jugore, ku po kryen stërvitje me municion të vërtetë.

Ajo është disa ditë lundrim larg Gjirit Persik. Diskutohet edhe një skenar i ngjashëm me atë të liderit venezueljan, Nicolas Maduro, i cili të shënjestronte këtë herë liderin suprem të Iranit, Ali Khamenei, por një operacion i tillë duket i pamundur. Forcat amerikane ishin të grumbulluara rreth Venezuelës në numër shumë më të madh dhe u ndihmuan gjithashtu nga burime inteligjence brenda regjimit në Venezuelë, cka nuk ndodh me Iranin. Një tjetër skenar mund të ishte atentati, duke e rrëzuar regjimin dhe duke nxitur një luftë për pushtet brenda vetë Republikës Islamike, e kjo do të varej shumë nga të dhënat e shkëlqyera të inteligjencës.